Düğün Hatırası

Düğün Hatırası

Kuşça Köyü’nden gelen davetliler rahmetli Hamza Sarıyar, Kamil Sarıyar, asker arkadaşım Mehmet Ali Sarıyar (Eskioğlan), Camız’ın Mehmet ve ismini şu anda hatırlayamadığım birkaç kişi daha var.

Bunların yaptığı eğlenceler, hâlâ hatırımdan çıkmıyor. O zamanlar meşhur olan, Küllü Goca Oyunu’nu oynadılar. Düğüden bir gün sonra, misafirlere köyü gezdirdik. Öğleden sonra da, yemek yedik. Ben, yemek esnasında asker arkadaşım olduğu için, Eskioğlan’ın ceketinin bir cebine helva, diğer cebine su doldurdum. (Ceket deri olduğu için su geçirmiyor.)

Bu arada, Kamil’e gizlice durumu bildirdim. Yemek bitti, “Artık bize müsaade” deyip, ayağa kalktılar. Tam o sırada Kamil:

“Durun arkadaşlar, gidiyoruz ama, Bozdam’lıların bir şeyi kaybolur, sonra Kuşca’lılar çaldı derler. Onun için, herkesin üzerini arayacağız.” dedi. Ve hemen sıra ile, herkesi aradı. En sona, Eskioğlan’ı bıraktı.

Ve, sıra O’na geldi. Tam elini cebine soktu ki, birde ne görsün. Cebi helva dolu. Hemen öbür elini de, öbür cebine soktu. Onda da, su dolu.

Hemen bağırdı. ‘Ulan! İ… Demek helvayı yiyecen, boğazında kalınca, bir de üzerine su içecen’dedi.

Ve, bu bizim ‘Ar’ımız deyip, Kuşca Köyü’nün meşhur mahkemesi, Fırfır’ı orada kurdular. Ve Fır Fır ahkemesi sonunda, ayakları şişinceye kadar falaka ve şiştikten sonra da, dili sarkıncaya kadar, ayaklarından pardıya asılma cezası verildi.

Ve, gerçekten aynen uygulandı. Çünkü Fır Fır Kanunlarına göre, Temyiz yoktu. Çünkü itiraz, cezayı ikiye katlardı.

Eskioğlan, cezayı çekmişti. Ayaklarını ve ellerini çözdüler. Bir saat kadar yattı.

Daha sonra, ‘Allah’a ısmarladık’ bile demeden, kapıdan çıktı. Kuşca’nın yolunu tuttu.

Ama Kamil, hemen arkasından koştu ve bağırdı, “Ulan Eskioğlan! Eğer dönüp damada ‘Allah’a ısmarladık, hakkını helâl et, demezsen; Anam avr…. ols… Seni Kuşca Köyü’ne varmadan vururum, sağ bırakmam.’ dedi ve mermiyi tabancanın ağzına verdi.

Eskioğlan, baktı ki iş ciddi. Geriye döndü, yanıma geldi.

“Hakkını helâl et. Allah’a ısmarladık” dedi.

Biz de, helâlleşip güle güle dedik ve uğurladık.

Şimdi, nerede bir Kuşca Köylü ile karşılaşsam, hemen aklıma geliyor ve gülmeye başlıyorum.

 

Bozkır Bozdam Köyü’nden Muzaffer Ceylan